Özel İçerik | Burası Bir Dönüşüm Değil, "Kalma" Alanı: Birlikte Santosha Pratiği

İrem Çekiç İncesu
20 Mar
2 dakikada okunur

Sevgili yol arkadaşım, bu güvenli alana hoş geldin.

Şu an bu satırları okurken omuzlarının ne kadar gergin olduğunu, nefesini ne kadar sığ aldığını ya da zihninde kaç farklı sekmenin açık olduğunu bilmiyorum. Ama bildiğim bir şey var: Buraya, dışarıdaki o yorucu gürültüden bir anlığına uzaklaşmak için geldin.

Sürekli "daha iyi bir versiyonunu" üretmeni bekleyen, durmadan iyileşmeni, hep pozitif olmanı ve potansiyelini bir an önce gerçekleştirmeni dikte eden o dünyaya bugün sessiz ama çok güçlü bir yanıt vereceğiz.

Bugün burada bir şeyleri "çözmeye", "düzeltmeye" ya da "dönüştürmeye" çalışmayacağız. Bugün burada, yoga felsefesinin o naif kavramı Santosha ile tanışacak ve sadece "olduğumuz gibi kalmayı" pratik edeceğiz.

Gerçekçi Bir Memnuniyet: Acıyı Reddetmemek

Santosha, kelime anlamıyla "halinden hoşnut olma" halidir. Ancak bu, toksik bir pozitiflik ya da bir polyannacılık oyunu değildir. Hayatın içinde haksızlıklar, kayıplar ve acılar var. Santosha, o acının tam ortasındayken bile var olanı görebilmek, acıyı yok saymak yerine onu benimseyip kabul etmek ve o acının içinde dağılmadan durabilmeyi öğrenmektir.

Sizler için kurduğum bu alanın asıl amacı da budur. Yorulduğunda durabilmeyi, dağıldığında kendini suçlamamayı, bedenin sinyal verirken zihnini susturabilmeyi hatırlatmak. Çünkü;

Yoga bir performans değildir.
Mindfulness gerçeklikten bir kaçış değildir.

Hadi şimdi, şu an bulunduğun yerde, okumaya ufak bir es ver ve seninle birlikte küçük bir içe dönüş pratiği yapalım.

🌿 Üyelere Özel: Gündelik Hayatta Santosha Pratiği

Aşağıdaki 3 adımı sadece okuyup geçme; lütfen her bir maddede birkaç saniye dur ve bunu bedeninde hissetmeye izin ver.

1. "Yeterince İyi" Olana İzin Ver (Derin Bir Nefes Al)

Şimdi, şu saniye omuzlarını serbest bırak. Başını yastığa koyduğunda zihnini kemiren o "eksik yaptım", "yetişemedim" düşüncelerini fark et. Mükemmeli aramak, zihnimizin en yorucu tuzağıdır. Kendine şu an şunu fısılda: "Bugün elimden geleni yaptım. Bazen elimden gelen çok küçüktür, bazen büyüktür. Ama bu kadarı şu an için yeterli." Yeterince iyi demek, Santosha’nın şefkatli sesidir.

2. Rahatsızlığın İçinde "Direnmeden" Otur (Duygunu Kabul Et)

Şu an içinde bir huzursuzluk, bir kaygı ya da çözülmemiş bir kalp kırıklığı taşıyor olabilirsin. O duyguyu hemen "düzeltmeye" çalışma. İçindeki o sıkışıklığa zihninde bir yer aç. "Şu an canım yanıyor, şu an huzursuzum ve bu çok normal. Ben bir insanım." de. Duyguyla savaşmak, acıyı ıstıraba dönüştürür. Santosha, o fırtınanın geçmesini şefkatle bekleyebilmektir. İzin ver, o bulutlar zihninden akıp gitsin.

3. Kendi Merkezine Dön (Elini Kalbine Koy)

Dış dünyada herkesin bir yere yetiştiği, herkesin "en iyi" hayatını yaşadığı o illüzyonu fark et. Şimdi elini kalbine koy. O atışı hisset. Başkalarının yolculuğuyla kendi kamera arkası anlarını kıyasladığını fark ettiğinde merkeze dön. "Benim yolum, benim hızım bana özel. Ve şu an tam da olmam gereken yerdeyim." diyerek kendini onayla.

Bu satırları okumayı bitirdiğinde, hemen bir sonraki işine koşmak zorunda değilsin. Bir dakika daha burada, kendinle kal.